jueves, 9 de abril de 2009

“Bizi itzazu telebista” aldizkariaren zuzendariarentzat:

Egun on, zuzendari jauna:


Gogoko dut zuen aldizkaria, nire ustez oso kalitate oneko elkarrizketak eta erreportaiak egiten dituzuelako, enfoke ezberdin batekin, eta ironia puntu bitxiarekin. Baina, gaurkoan, nire desadostasuna adieraziko dizuet, pasadan astean, Jon Basterretxea-ri egindako elkarrizketa dela eta.

Izan ere, ezin dut onartu Euskal telebistako kargurik gorenekiko bat okupatzen duen pertsona batek, adieraztea: “ Harro gaude telebistan eskaintzen dugunarekin”. Hori onartezina da!


Gaur egungo telebista, zoritxarrez, “prentsa arrosa” deituriko kazetaritzan oinarritzen da, badirudi garrantzitsuagoa dela, Belen Esteban, Jesulín de Ubrique-rekin dituen tirabirak adieraztea, Gaza-n eta Australian gertaturiko suteak baino. Adibide bat ematearren, “Salsa Rosa” edo “ Donde estas corazón” programak 4-5 orduko iraupenekoak dira, berriz, teleberriak ordu eskas batekoak. Era berean, gizarterik gazteenak balore txar asko hartzen dituzte horrelako saioetatik harrokeria, txuleria… adibidez.

Horretaz gain, saio batzuk orduz eta egunez aldatzen dituzue, aurrez jakinarazi barik, Horrek nahasi egiten zaitu, azkenean gogoko duzun saio hori ez dakizulako ostiralean, asteartean, igandean edo, agian, telebistako parrillatik kendu egin badituzue! Horreri, gainera, gehitu behar zaio gehien gustatzen zaizkigun saioak ordu desegokietan jartzen dituzuela, hau da, gaueko hamabiak zeharo igarota!

Filmak aztertzen baditugu, ez dira batere onak, beti berdinak dira kate guztietan, eta filma ikusten duzun bitartean, publizitatearen bonbardaketa jasaten duzu. Ez dago eskubiderik!

Arinago esan dudan moduan, txutxu-mutxu saioek telebistako zati handi bat hartzen dute… gelditzen den beste zatia kirolak hartzen baitu! Kirola ikustea gogoko dut, futbola hain zuzen ere, baina ez beti Barça, Real Madrid edo Valentzia! Beste talde batzuk ere badaude! Hau kontuan izanda, galdera bat bururatzen zait, zergatik beti futbola? Zer gertatzen da gimnasia erritmikoarekin edota halterofiliarekin? Ez al dira kirolak? Telebista ikusita hori dirudi!

Gauza gehiago esan al nituzke, baina gaurkoz, nahikoa dela uste dut… Hitz batean esanda, telebistako zuzendariek ikusle kopuruari, kalitateari baino gehiago begiratzen diozue, eta horrek telebista itzaltzea eta liburu bat hartzea ekartzen du! Bueno, hori egitea, bere abantailak ditu, ez duzu Real Madrid, Belen Esteban, edo “Font Vella: te sientes bella” entzun beharrik!!
Iritzi Kritikoa

110. streeteko geltokia

110. streeteko geltokia, liburua, irakurtzeko oso erreza da, trama nahiko argiak dira ulertzeko eta hiztegi nahiko erreza dauka. Baina ez da nire gustukoa izan.

Alde batetik, bi pertsonaien bizitzak paraleloki kontatuta daude, erakargarria da, baina era berean, liosoa Angie eta Josebaren bizitzak oso ezberdinak direlako.

Beste alde batetik, topografiari erreparatzen badiogu, New Yorkeko hainbat leku agertzen dira, liburuaren mamia, istorioa, bertan gertatzen delako. Honek puntu interesgarriago bat ematen dio eleberriari, New York leku bitxia delako, eta istorioa bertan kokatu izana, istorioari puntu moderno bat ematen diolako.

Hiztegiaren aldetik, oso liburu ulerterraza da, nahiz eta ingeleseko hitzak egon. Euskara batuan idatzita dago, eta hizkuntza hau ikasten ari direnentzat, irakurtzeko gomendagarria izan daiteke.

Narrazioa aztertzen badugu, eleberria dela esan dezakegu. Pertsonaia protagonista Joseba Telleria da alde batetik, eta bestetik Angie O´ Connor , bi istorioak paraleloan kontatuta daudelako. Liburuaren antagonista, Catherine da, Josebaren nagusia. Eta bigarren mailako pertsonaiak, Gregory eta Angiren lagunak dira. Liburua narrazioa da, tartean elkarrizketa batzuk ego narren.

Bukatzeko, liburua ez da nire gustukoa izan, ez dut istorioa behar bezala ulertu eta liburua ez da nik ditudan gustukoen araberakoa. Beraz, ez dut liburua sinestu eta ez naiz pertsonaietan sartu. Liburuaren amaiera emozionantea da, espero ez duzun bukaera delako, gainera Angie eta Josebaren amodioa punturik politenean dagoenean liburua bukatzen da. Azkenik, esan beharra dut liburua oso ondo idatzita dagoela eta interesgarria iruditu daitekeela, liburu mota hau gogoko duten pertsonentzat.

lunes, 23 de marzo de 2009

Aldaketa genetikoei buruzko iritzia

Biologi arloan giza genoma, atalik garrantzitsuenetariko bat dela esan adieraz dezakegu, baina horrela izanda jende gutxik daki benetan, giza genoma eta bertan gertatzen diren aldaketa genetikoei buruz zerbait. Giza genoman gertatzen diren aldaketa genetikoak, alelo ezberdinen arteko nahasketa bat dela esan dezakegu modu errez batean.

Lehenik, esan beharra daukat, aldaketa genetikoen alde nagoela, bizitza ugari salbatu daitezkeelako. Gainera, jaiotzerakoan zilbor hestean ditugun ama.zelulak erabilita etorkizunean izan ditzakegun gaixotasunak ( konkretu batzuk) sendatzeko modurik seguruena bilakatu daiteke.

Aldaketa genetikoak beren kontran ere gauza batzuk ditu. Alde batetik, ADN-aren manipulazioa ematen da kasu batzuetan izaki perfektuak jaio ahal izateko. Bestetik, urte gutxitan hasi den prozesua daukagu giza genomaren manipulazioa, beraz, horrek ez digu gauza askorik ziurtatzen.

Prozesu honek duela urte gutxi erabiltzen hasi zen, baina kasu nabarmen batzuk gertatu direla adieraz dezakegu. Adibidez, orain dela gutxi Sevilla-ko “Hospital de la Paz” ospitalean egondako kasua: Javier 6 urteko mutiko bat da , zoritxarrez ume honek Leuzemia zeukan, medikuek esperantza gutxi zeukaten, eta Javier sendatzeko genetikoki manipulatuta zegoen ume bat sortu zuten. Umea, jaiotzerakoan zituen ama-zelulak transplantatu zizkioten Javierreri eta umea sendatu egin da. Zorionak!

Honek gauza batera garamatza, aldaketa genetikoak oso garrantzitsuak bilakatu daitezke etorkizunean, haiei esker gaixo asko sendatu daitezkeelako, nahiz eta eliza horren aurka egon.

Bukatzeko nire zorionak, Javierren moduan, sendatu diren ume guztientzat eta beraien familientzat!